İÇİŞLERİ Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı, “Valilik hizmetleri vatandaş memnuniyet araştırması”nın sonuçlarını açıkladı.
Listenin zirvesinde yüzde 75,35 ile Tunceli var. En alt sırada ise yüzde 51,65 ile Kahramanmaraş.
Yani 81 il içinde Kahramanmaraş sonuncu.
Bu sonuç tek başına bir istatistik değil. Bir şehrin içinden geçtiği dönemin, yönetim dinamiklerinin ve vatandaş beklentilerinin fotoğrafı.
O yüzden bu tabloyu geçiştirmeden, soğukkanlı ama dürüst bir şekilde okumak gerekiyor.
Peki bu anket nasıl yapılıyor?
İçişleri Bakanlığı bu araştırmayı 2020’den bu yana IVR sistemiyle yapıyor. Yani hizmet alan vatandaş telefonla aranıyor, puan vermesi isteniyor.
Açık Kapı, nüfus müdürlükleri, sivil toplumla ilişkiler müdürlükleri, il göç idaresi gibi birimlerden hizmet alanlar muhatap alınıyor.
Yöntem doğru. Aracıyı devreden çıkarıp doğrudan vatandaşı dinliyor. Ama bir ayrıntı var: Puan vermek için telefonu açmanız, dinlemeniz ve tuşlamanız gerekiyor. Yani düşük memnuniyetin arkasında iki grup olabilir.
a) Gerçekten memnun olmayanlar
b) Bu sorunun sorulmasına bile tahammülü kalmayanlar
Maraş’ta ikisi de var.
YÖNETİM YORGUNLUĞU
DEPREM sonrası yönetim ve bürokrasi yorgunluğu yok sayılamaz.
2023’ü hatırlayın.
Depremin merkez üssü Maraş’tı. O gün yıkılan binalarla beraber, Valiliğin kapasitesi, personel yapısı, kurumsal hafızası da enkaz altında kaldı.
Aradan geçen zamana rağmen vatandaşın valilikten beklentisi bitmedi.
Hak sahipliği, konteyner kentlerdeki yaşam, kalıcı konut teslimatı, altyapı sorunları...
Hepsi doğrudan valiliğin kapısına dayanıyor.
Normale dönmeye çalışan bir halkın tahammül sınırı düşük olur.
Rutin bir evrak işindeki gecikme, depremzede bir vatandaş için hayati bir krize dönüşebilir.
Valilik birimlerinin bu psikolojik eşiği ne kadar yönetebildiği, anket sonuçlarına yansımış görünüyor.
AÇIK KAPININ SINIRI
BAKANLIĞIN son yıllarda en çok öne çıkardığı projelerden biri Açık Kapı. Amaç net: Vatandaşın talep ve şikâyetini hızlıca alıp ilgili birime iletmek.
Ama bu birim bir “talep alma penceresi”. Başvuruyu kaydeder, yönlendirir. Ancak size konut, iş veya psikolojik destek yaratamaz.
Talep çok, çözüm kapasitesi sınırlı olunca o pencere zamanla umudun değil, hayal kırıklığının adresi haline geliyor.
Vatandaş dinlenildiğini ve çözüm üretildiğini hissetmediği an, kamunun notunu kırıyor.
KOORDİNASYON KOPUKLUĞU FATURAYI VALİLİĞE ÇIKARIYOR
KAHRAMANMARAŞ’A bakanlıklar nezdinde ciddi kaynaklar aktarılıyor. Ama yereldeki koordinasyon eksikliği hizmet kalitesine yansıyabiliyor.
İl müdürlükleri, kaymakamlıklar ve valilik arasındaki senkron bozuklukları, hizmetin vatandaşa kusursuz ulaşmasını engelliyor.
Vatandaş, karşısında parça parça kurumlar görmez. Tek bir “devlet” görür.
Kurumlar arası her kopukluk da, fatura doğrudan mülki amirliğe, yani valiliğe kesiliyor.
Maraş’ın dip skoru bu tablonun en uç örneği.
Bir kent, valilik hizmetlerine ülkenin en düşük puanını veriyorsa bu muhtemelen “memur ilgisiz” demek değil. Daha temel bir şey söylüyordur: “Bu sistemin benim için gerçekten çalıştığından emin değilim.”
GÖNÜL KIRIKLIĞI, TEKNİK BAŞARISIZLIKTAN DAHA AĞIR
KAHRAMANMARAŞ halkı devletine bağlılığı, sabrı ve metanetiyle bilinir. Böyle bir halkın kamu hizmetlerine en düşük notu vermesi, teknik bir başarısızlıktan çok, bir “gönül kırıklığı” işaretidir.
Bu saatten sonra şehir yöneticilerine düşen, savunma cümleleri kurmak değil. Bu veriyi bir “yol haritası” olarak kabul etmek.
Bürokrasiyi azaltmak, empatiyi artırmak, sahaya daha çok inmek, şeffaflığı sağlamak.
Vatandaşa “seni duyuyorum” dediğini sadece söylemekle kalmayıp hissettirmek.
Maraş’ın yüzde 51,65’i bir başarısızlık raporu değil, bir yorgunluk beyanıdır. Ve bu yorgunluğu anlamak, rakamı okumaktan daha zor ama daha kıymetli.
Kahramanmaraş bunu hak ediyor. Bu gri tablodan çıkmak zorundayız.
HAYDAAA VER GELSİN ŞARKIMIZ
Hey heeeeyyyy
Bana derler külhanlı, tığ gibi delikanlı
Üstüm (İçtim) başım dumanlı
Hayda hayda di hayda
Bu gece barda, gönlüm hovarda
Çalsın sazlar oynasın kızlar
Haydi hayda di hayda
YATACAK YERİ YOK
BUGÜN GİT, YARIN GELCİ MEMURLAR
YATACAK YERİ ÇOK
VATANDAŞI VELÎNİMET GÖREN MEMURLAR
