Bugün Maraş Times'ta, bu köşeden, sizin dünyanızda ki; bir köşeye seslenebilmek, sizlere bir şeyleri hatırlatmak, sizleri bir şeylerden haberdar etmek üzere bir yola koyuldum. Bu başlangıcı bana öneren Sayın Erkan Şerbetçi ve onun fikrine katılan Sayın Yener Atlı beylere de çok teşekkür ediyorum. Sizlere onların teşviki, desteği ile ulaşacağım. Hepimizin amacı aynı olmasaydı; bu pek mümkün olamazdı. Çünkü amaç; Maraş ve Maraşlılar için bir şeyler yapabilmek…

Allah hiçbir zaman bizi sizlere, sizi sevdiklerinize ve size güvenenlere mahcup etmesin. Sevgi ve saygılarımla merhaba…

* * *

ENGELLİLER GÜNÜNÜ KUTLAYAMAM…

DÜNYA engelliler günü, anneler günü, babalar günü… Engelli yaşamaya çalışan insanlar bizim kardeşimiz, annemiz, babamız, evladımız, belki kendimiz. Engelliler bizim. Onlar bizden birileri. Sevdiklerimizi yılın belli günü hatırlayıp, sonra unutarak nasıl sevmiş oluyoruz?

Her sağlıklı insan bir anda engelli olabileceğini ne kadar düşünüyor sizce? Biz de birazdan engellilere katılabiliriz. Engelli olarak nasıl yaşayabiliriz hiç düşünüyor muyuz?

Maraş’ta kaldırımlar dışında engelliler için pek bir şey göremiyoruz. Oysa çok daha fazlası olması gerekir. Engelli yaşamak kolay değil. Toplu taşıma araçları, lavabo-tuvalet, bina girişleri vs.

Şu an bazı hizmet binalarında ve akaryakıt istasyonlarında engellilerin düşünüldüğünü görmek çok güzel olsa da yeterli değil. Siz de takdir edersiniz Maraş Times yazarı Yıldırım Üzümcüoğlu yazıyor Engelliler gününü kutlayamamki; TOKİ dışında konutlar da engellilere yönelik bir “özürlü rampası” göremiyoruz. Onlarda da içeri girdiğiniz de tam olarak engelli bir insanın yaşayabileceği ortam yok. Tek başına “özürlü rampaları” vicdanımızı rahatlamaya yetiyor mu?

Bir gün sabah eviniz de engelli olarak uyandığınızı düşünün. Engelinizin ne olduğuna siz karar verin. Hatta kendinizi şanslı görün ve bir tane engeliniz olsun. Ya birden fazlaysa?

Şanslıysanız yardımcınız olsun. Ya şanslı değilseniz?

Yatağınızdan kalkıp lavaboya gidin, hazırlanın, kahvaltınızı yapın, kapınızdan çıkın.

Şanslıysanız yine özel donanımlı aracınız var. Ya değilseniz?

İş yerinize kadar gidin.

Çalışın, molalar verin. Lavaboyu kullanın.

Akşam işten çıkın, alışverişinizi yapın. Evinize dönün. Yemeğinizi hazırlayın. TV seyredin ve yatın.

Nasıl? Maraş’ta tüm bunları yapabildiniz mi?

Sayın; Maraş Valisi, Kaymakamları, Belediye Başkanları, Resmi Kurum yöneticileri, inşaat firmaları sahipleri siz de bu senaryoyu yaşadınız mı? Bir an için gözlerinizi kapatıp empati kurdunuz mu?

Sizler de “Evet her şeyi tam olarak yapabildim” diyorsanız…

“Maraş’ta hayat engelsiz” diyebiliyorsanız… Öncelikle sizleri tebrik ediyorum. Diyemiyorsanız da eminim derhal talimatlar vereceksiniz; araştırmak için…

Bizler şimdilik engelsiz olan bedenimizle yaşarken, size “Lütfen bunu başlatın“ diyoruz. İstirham ediyoruz.

Bugünün engelsizleri; yarının muhtemel engellileri olarak…

Çünkü bulunduğunuz makama herkes oturamıyor!

Sizler içimizden hizmete talip olanlarsınız; atanmış ya da seçilmiş olarak gereğini yapınız lütfen…

Engelli ya da engelsiz herkese en içten saygılarımla…