“İğnenin deliğinden Bağdat’ı görürdü...”

Kim diyor bunu?

Mehmet Fiskeci.

Kim için diyor?

Mahir Ünal için.

“Yanlış mı okuyorum acaba” diye tekrar tekrar okudum...

Doğruydu...

“İfade” aynen buydu.

Yaşamım boyunca böyle bir “ifade” duydum ise Allah bin türlü belamı versin...

“İğnenin deliğinden Bağdat’ı gören” birisi bu hüneriyle MKYK ya elini, kolunu, sallayarak girmeliydi değil mi Fiskeci?

Olmadı,

Olamadı,

Oldurmadılar.

***

Neden olmadı?

Sandıktan böyle bir sonuç çıktı da o yüzden.

Zorlansa olur muydu?

Olmazdı, mümkünü yoktu.

Boru değil, sandık bu...

Sandık, ne emretmişse, neyi arzulamışsa “O” olmuş bugüne dek...

Karşısında olmak “ne mümkün...”

Önünde durmak “no mümkün.”

***

Mahir Ünal, “Başbakan’a en yakın isimlerden birisi” olarak empoze edildi...

Yan yanaydı,

Yanı başındaydı,

Sağındaydı,

Sağ koluydu,

Şöyle yapardı,

Böyle davranırdı,

Şurada durdu,

Şöyle davrandı,

Şunları başardı.

Ünal’ı, bu çerçevede görmek isteyen cenaha göre “tablo” aynen böyle idi...

Niçin?

Sebebi neydi?

Hükmün “hükmü” var mıydı, yoksa hükümsüz müydü?

Bana göre yoktu...

Ve yine bana göre Mahir Ünal, bu noktada gereğinden fazla büyütülüyordu...

***

Nedenini söyleyeyim,

Mahir Ünal, Başbakan’a söylenildiği kadar yakın birisi olmuş olsa idi, Ömer Çelik gibi MKYK’ ya rahatlıkla girerdi...

Bilenler bilir... ANAP’ın Türkiye’de fırtınalar kopardığı yıllarda “Turgut Özal’ın prensleri” olarak lanse edilen isimlere sözünü ettiğim YAKA’nın kapıları ardına dek açılırdı...

Bugün, böyle bir oluşumun olduğunu kimse kimseye söylemez, söyleyemez...

Söylese bile “yalan” olur.

Bugün, durum başka ve farklı...

Bugün, farkını fark ettirenlerin günüdür...

Şu söylenilebilir, “Başbakan, kendisine bu kadar yakın olan birisini seçtirmek istiyorsa, kaş göz işaretiyle işi bitirir...”

Artık “öğle” değil, “akşam.” Hatta “gecenin yarısı.”

Artık, “son sözü” sandık söylüyor.

Demek ki neymiş, “İğnenin deliğinden Bağdat’ı görmeyi başaran kişi” Başbakan’a değil, sandık’a anlatacak kendini ve derdini.

Mahir Ünal balonunu, bir yanlarını zorlayarak şişirenlere “kıssa”dan değil, “uzun”dan hissem olsun.