“Kahramanmaraşlıların namusunu kurtarmaya geldik” demişti...
Yenilir - yutulur gibi değildi bu sözler...
Kıyamet koptu...
Yazıldı
Çizildi,
Söylendi,
Söylenildi,
Söyletildi.
Kim söylemişti bu sözü?
İlter Kasap.
O kimdi?
Sportif direktör.
Kimin direktörüydü?
Kahramanmaraşspor’un.
Buna hakkı var mıydı?
Yoktu.
Haddi var mıydı?
Yoktu.
BİZ dün de, bugün de, yarında ve hatta yarınlarda da bu sözü unutmadık, u-nu-ta-ma-dık.
***
Düşünebiliyor musunuz?..
Birisi çıkıyor, “Kahramanmaraşlıların namusunu - onurunu kurtarmak için buradayız” diyor...
Çok “koydu” bana bu söz...
Ve dahi “oydu.”
Neden bu sözü söyleme gereği hissettiğini sorduk Bay (!) Kasap’a...
GIK yok,
TIK yok,
TAŞLAR’dan ses geldi, zattan gelmedi.
***
İnsan, çark eder,
İnsan, ayağındaki çarığı ile yüzünü saklama ihtiyacı hisseder,
İnsan, kıvırır,
İnsan, kıvırtır,
Sıkılır,
Utanır,
İnsan, “Nasıl oldu da böylesine talihsiz bir söz ettim... Beni, bin türlü bela verilecekler listesi’ne dâhil et Allah’ım” deme gereği duyar.
***
Oldu mu böyle bir şey?
Olmadı.
Bu anlayış çerçevesinde hareket edildi mi?
Edilmedi.
“Etik ile etek” birbirine karıştırıldı mı?
Karıştırıldı.
“Tutma kaka, tut kaka” olup çıktı mı?
Çıktı.
Adaptan, hayâdan nasiplenmemiş sözün sahibine, “Sus... Konuşma... Konuştukça daha da diplere batarsın” telkinlerinde bulunan çokbilmişler (!) oldu mu?
Oldu.
***
Kahramanmaraşspor’un Sponsoru ALPEDO...
Anlaşma imzalandı... İş, resmiyet kazandı.
“Kimseden tek kuruş talep etmeyeceğiz” fasaryalarıyla ahkâm kesen İlter Kasap sana ve senin gibi düşünenlere sesleniyorum;
“KİM KİMİN NAMUSUNU KURTARDI?”
